pallavikelkar

तार्‍यांचे बेट

In Marathi on April 25, 2011 at 9:43 am

एकता कपूर, शोभा कपूर यांच्या बालाजी मोशन पिक्चर्सच्या ऑल्ट एन्टरटेन्मेंट आणि नीरज पांडे, शीतल भाटीया यांच्या फ्रायडे वर्क्स ह्या निर्मिती संस्थांची संयुक्त निर्मिती असलेला “तार्‍यांचे बेट” हा मराठी चित्रपट कालच पाहिला.

किरण यज्ञोपवित दिग्दर्शित या चित्रपटाचे लेखन किरण यज्ञोपवित, सौरभ भावे, शैलेश दुपारे यांनी केले आहे. या चित्रपटात सचिन खेडेकर, अश्विनी गिरी, किशोर कदम, विनय आपटे, शुभांगी जोशी, शशांक शेंडे, जयवंत वाडकर ह्या मान्यवरांबरोबरच बालकलाकार इशान तांबे आणि अस्मिता जोगळेकर यांच्या प्रमुख भूमिका आहेत.

एका लहानशा खेड्यामधे सुखा-समाधानानं राहाणारं, ग्रामपंचायीत काम करण्यार्‍या एका सामान्य माणसाचं कुटुंब. मुंबईदर्शन करताना चमचमतं पंचतारांकीत हॉटेल पाहून त्यात रहाण्याचा हट्ट करणारा व त्यासाठी पहिला येण्याची अट मान्य करणारा त्याचा मुलगा, याभोवती ही गोष्ट फिरत रहाते. अगदी रोजच्या आयुष्यात कोणाच्याही बाबतीत घडू शकणारी अशी ही गोष्ट आहे.
कथा छान आहे मात्र मुलाचा हट्ट पुरविण्यासाठी त्याच्या वडीलांना करावी लागणारी धडपड, त्यासाठी अनैतिक मार्ग अवलंबायचा निर्धार करून मग होणारी घालमेल याचे द्वंद्व अधिक प्रकर्षाने दाखविता आले असते. तो भाग मात्र फिका वाटतो. बाकी काही त्रुटी प्रेक्षक म्हणून मला तरी जाणवल्या नाहीत.
कोकणातींल सुंदर, निसर्गरम्य दृष्यांनी नटलेला हा चित्रपट, अगदी मनाला भिडेल असा आहे. सर्व कलाकारांनी सुरेख अभिनयाने ह्या गोष्टीतले सारे कंगोरे आपल्यापर्यंत पोहोचतात.
उत्तम व नेमक्या ठिकाणी गाणी, अवास्तवता नाही (एकता कपूरचा सिनेमा असूनही) यामुळे का चित्रपट भावतो. मोठ्यांबरोबरच लहान मुलांनीदेखील आवर्जून पहाण्यासारखा हा चित्रपट आहे.

(वरील चित्र येथून घेतले आहे.)

या आठवड्यात पाहिलेले आणखी एक उकृष्ट नाटक म्हणजे “वा गुरू”. याबद्दलही लवकरच लिहिणार आहे, याच आठवड्यात.

Advertisements

Why women should work?

In Life on October 29, 2010 at 2:33 pm

This is not the obvious question which comes to mind but it came somehow while thinking about some random things.  Then I realized that it is worth thinking about.

Our society does not really support women working, we have many many women around who are not working. We have still not concluded whether they should work or not. Rather why should they work.

Yes, different people can have different opinions, perspectives and I am not at all interested on commenting on whether they should work or not.  Being working women I just want to  express what are the things which push us and make us keep doing our job.

I mentioned , “Our society does not really support women working” what I meant by support is not the permission to work but the respect given to her work. Let me elaborate it..

Many women are allowed to work these days, but it is emphasized,  rather imposed that being women you should give first priority to the family. You should take leave from work, maintain relations, attend family functions etc.  You should manage your work according to these constraints. They are not  supported if they have to work late nights, they bring their work at home. These are the situations/ facts and I believe it will take some time to change it completely.

Most of the things mentioned above are also true for housewives.  Being housewife is a full day activity. But their work is also not respected. Many times we see that they do not have the freedom to take decisions. They are always taken for granted. They also need a respect for their work.

But the amazing thing is besides all these things, still women are willing to work. Like many, I have also gone through similar experiences and will continue in future to some extent. Still I love working, I love my job. There is something which is constantly motivating me to continue doing my job. What is that? I started thinking about it and got some answers…

The very first thing which comes in my mind is the Identity! I get that only by my work. I enjoy that a lot. Pallavi.. is not only someone’s daughter, sister but an individual who does so and so….. Such an amazing feeling 🙂 This is the biggest biggest thing which keeps me motivated.

Then the exposure. I am born and brought in a village like place. I was not aware of many things before I came in Pune and started working.  After that I got to know many many things, basically got exposure to real world. It helped me boosting my confidence.

Personality, ability to have my own beliefs, develop my own logics. There are many women who do not think independently. So, these points are the motivating factors for me and  which keeps me firm, always.

I believe these are the things which can keep me busy, working all the time.Boost factors! The work not just related to my profession but any work I am doing. May that be house hold activities.

I would like to know what is the case with you.

माझी पुण्यातली सर्वात आवडती हॉटेलं

In Marathi on May 26, 2010 at 2:30 pm

मला खाण्याची (आणि बनवण्याचीसुद्धा) खूप आवड आहे. माझी पुण्यातल्या बरीचशा हॉटेलांना भेट देऊन झाली आहे. त्यांपैकी माझी सर्वात आवडती-

*मी अजूनतरी फक्त शाकाहारी आहे. त्यामुळे तशीच हॉटेलं दिली आहेत

१. किमलिंग: हे चायनीज हॉटेल लुल्लानगर सिग्नलच्या चौकात, गेरा जंक्शन नावाच्या ईमारतीत, झेड केज या हॉटेलच्या diagonally opposite आहे. ह्या हॉटेलमधले जवळजवळ सर्व शाकाहारी पदार्थ मी खाल्ले आहेत, सर्व छान आहेत. मुख्यत: “डमलिंगस” (भाज्यांचा मोदक हे मी दिलेले नाव) हा विशेष चांगला मिळतो, त्याबरोबची चटणी त्याला छान चव आणते.
दुसरी खासीयत म्हणजे, बसण्याची व्यवस्था.. छान मोकळ्या हवेचा आनंद घेत आपण भोजनाचा आनंद घेऊ शकतो. रस्त्यावरचा view फार सुरेख वाटतो. आणि service देखील उत्तम आहे. येथील prawns प्रसिद्ध आहेत  असे म्हणतात, पण मी खाल्ले नाहीत.

२. अप ऍंड अबव्ह: हे हॉटेल चांदणी चौकात, जरा टेकडीवर आहे. येथील खासीयत म्हणजे बसण्याची जागा. एकदम छान view आणि मस्त हवा. मला येथील जेवण फार नाही आवडले, पण मेथी आणि पालकच्या भाज्या आवडल्या. जर खाण्यापेक्षा गप्पांचा मूड असेल तर हे फार सुंदर ठिकाण आहे.

३. पंजाबी तडका: हे सुद्धा चांदणी चौकातच आहे. याची खासीयत जेवण आणि बसण्याची व्यवस्था. येथे भारतीय बैठक आहे, मधे एक टेबल आणि त्यावर कंदील लावलेला असतो. त्याच प्रकाशात जेवायचे. खूप सा‍र्‍या उशादेखील ठेवल्या आहेत, कसेही आरामात बसता येते. येथील “दाल मखनी” विशेष चांगली असते. गप्पा मारत छान जेवता येऊ शकते.

४. मोना फूडस : हे हॉटेल कॅंपमधे आहे. येथील “चना बटूरा” विशेष प्रसिद्ध आहे. इतरही पदार्थ येथे छान मिळतात. मला “पनीर काला मिरी” विशेष आवडते. येथे पुण्यातील १९०० च्या दरम्यानची चित्रे लावली आहेत.

–पल्लवी